jump to content jump to mainnav

Global Growing Kampania

Czy ludzie spowodowali  kryzys żywnościowy w Afryce?

Rolnictwo stanowi kręgosłup gospodarek bazujących na wartościach sprawiedliwego podziału pracy, jak na przykład w Europie. Rolnicy uprawiają produkty rolnicze ażeby później sprzedać je na rynku. Te produkty są kupowany bezpośrednio w celu spożycia lub też do dalszego przetworzenia. Natomiast w Afryce przedstawia się to diametralnie inaczej, duża część z rolników uprawia rolę, hoduje zwierzęta tylko po to by zapewnić sobie i swojej rodzinie pożywienie. Farmerzy uprawiają podstawowe gatunki zbóż na małych przydomowych polach. Następnie uprawy są w dużej mierze spożyte przez rolnika i jego rodzinę a nie sprzedane na wolnym rynku. W nowożytnej historii prowadzenie takiej polityki rolnej prowadziło zwykle do klęsk głodowych. Na przestrzeni ostatniej dekady liczne regionu Afryki były wielokrotnie dotykane przez klęski głodu. Zeszłego lata (2011), z powodu przedłużającej się pory suchej i spekulacją na wolnym rynku, ponad milion ludzi w Afryce nie miało dostępu do wystarczającej ilości pożywienia. W 2008 roku bardzo liczna grupa ludzi nie była zdolna do zakupu żywności po bardzo wysokich cenach jakie obserwowaliśmy tuż przed kryzysem finansowym.
 

Determinanty

Wyjaśnienie tego nawracającego  kryzysu żywnościowego w Afryce jest tak skomplikowane jak samo rolnictwo. Przez dekady różne długo i krótko terminowe determinanty pogorszyły zdolność afrykańskich małych gospodarstw do produkcji wystarczającej ilości pożywienia dla samych rolników i społeczeństwa.

 
Długoterminowe determinanty

  • Stała, niska wydajność uprawianej ziemi
  • Wysoki wskaźnik przyrostu naturalnego ludności
  • Wyeksploatowanie (już i tak mocno zdegenerowanej) gleby
  • Wpływ zmian klimatycznych
  • Nie rozwiązane problemy w zakresie praw własności ziemi (na przykład problem zagrabiania ziemi)
  • Zwiększony popyt na produkty rolnicze z uwagi na duży przyrost demograficzny i produkcję biopaliw

 
Krótkoterminowe determinanty

  • Regionalne konflikty o charakterze zbrojnym
  • Duża zmienność cen żywności na rynkach regionalnych i generalnie rosnące ceny
  • Susze i powodzie

Z powodów klęski głodowe zagrażają milionom istnień ludzkich w Afryce, mimo tego, że globalna produkcja żywności wzrasta dużo szybciej niż zaludnienie kuli ziemskiej. Wielu ludzi nie jest wstanie pozwolić sobie na jedzenie z powodu zbyt niskich dochodów albo z powodu niedostatecznie rozwiniętego rynku i infrastruktury co prowadzi do bycia uzależnionym od międzynarodowej pomocy.

 
Cele Globalnego Rozwoju

Kampania globalnego rozwoju wspiera zrównoważoną transformację rolnictwa Afryki poprzez unaocznienie problemów Afryki subsaharyjskiej grupom Europejczyków.

  • Podniesienie świadomości na temat pracy i warunków życia farmerów Afryki subsaharyjskiej.
  • Zauważenie problemów i wyzwań ale także zauważenie potencjału małych gospodarstw wiejskich i poddanie różnych dróg rozwoju.
  • Unaocznienie problemów Afryki subsaharyjskiej nowym grupom społecznym na przykład młodym rolnikom i reprezentantom środowisk rolniczych.
  • Incjacja i wzmocnienie dialogu pomiędzy różnymi grupami interesów z obszarów rolnictwa, nauki, biznesu i polityki (itp.) w celu wzmocnienia rolnictwa w Afryce.

 
Jak osiągnąć cele

  • Poprzez organizowanie paneli dyskusyjnych na temat: innowacji w rolnictwie afrykańskim, zrównoważonego rolnictwa organicznego,  agro-biznes, wspólna polityka rolna, bezpieczeństwo żywnościowe, wpływ zmian klimatycznych itd.
  • Dzięki dzieleniu się wiadomościami na temat rolnictwa sub-saharyjskiego, galerii zdjęć, artykuły w gazetach, informacjami na temat zaplanowanych wydarzeń, prezentacja kwartetu rolniczego, który jest narzędziem edukacyjnym zaprezentowanym na stronie Global Growing
  • Poprzez publikację książki zawierającej opinie ekspertów i studia przypadków z Kenii, Kongo i Etiopii
  • Poprzez organizację warsztatów edukacyjnych dla studentów i młodych rolników

 
Global Growing jest współfinansowane przez Komisję Europejską  i implementowane przez organizacje z dziewięciu krajów Unii Europejskiej.